Om den blok nog eens dubbel zo erg te maken maakte ik vrijdag wat mee. Ik stond op en zag vier kleine spinnetjes op mijn plafond zitten. Ik dacht bij mezelf "4 spinnetjes in één keer is toch wel veel hé", pakte onwetend een boek en plette ze stuk voor stuk. Toen ik diezelfde avond na een extreem onproductieve blokdag besloot te gaan slapen, zaten er weer 5 van die gruwels verspreid in mijn kamer. Om te zeggen dat ik een spinnenfobie heb is misschien wat veel gezegd, maar ik zie die mormels toch liever dood dan levend. Deze keer besloot ik vakkundig de stofzuiger te gaan halen en ze een voor een te elimineren. Zaterdag stond ik op en zaten er weer een aantal naar mij te staren. Ik zei dit aan mijn ma en ze zei "ja, je zit waarschijnlijk met een spinnenei in je kamer". EEN SPINNENEI. Ondertussen ben ik er al aan gewend dat elke ochtend en avond zij die gaan sterven mij nog een laatste keer groeten. Maar toch; 's avonds schuif ik mijn bed naar het midden van mijn kamer zodat ze niet via de muren op mij kunnen kruipen. En om het allemaal nog wat erger te maken toonde een van mijn vriendinnen mij een filmpje over een man met een spin in zijn oor, waardoor ik denk dat ik vanavond toch maar oordopjes in ga doen bij het slapengaan. #fuckmylife
P.S. heeft er iemand tips hoe je zo'n ei kan opsporen? Ik zit al sinds vrijdag te zoeken.